Het Internet doet soms wonderen zeker hier in Rwanda, van op mijn heuvel kon ik enkele dagen geleden de meeste doemscenario’s lezen over de toekomst van Rwanda, zogezegd stond het land aan de rand van burgeroorlog, of zoiets. Alles had natuurlijk te maken met de mogelijke herverkiezing van President Paul Kagame. Van hieruit lijkt het op een monstercomplot dat erop gericht is om Paul Kagame uit het zadel te lichten, waarom? En ten voordeel van wie? Op die vragen krijgt het publiek jammer genoeg zelden een duidelijk antwoord.
Rwanda van Paul Kagame krijgen geen respijt meer van de Vlaamse media om zich te herstellen van de genocide van ‘94. Ondanks alle inspanningen van het volk en de regering, worden alle goede resultaten afgedaan als “window dressing” en dit is fundamenteel onjuist en oneerlijk, daar kan ik persoonlijk van getuigen.
Met wat heimwee herinner ik me nog de periode toen ik nog als cameraman voor de B.R.T naar Rwanda op reportage werd gestuurd. Ik herinner me dat we met een volle farde documentatie in Kigali aankwamen, meestal waren het krantenartikels over één of ander Belgische project. De dag na onze aankomst gingen we onmiddellijk ons informeren bij één of ander Witte Pater om ons ervan te verzekeren of de verzamelde informatie wel klopte, want paters wisten alles! Plaatselijke politici waren corrupt en onbetrouwbaar, die zagen we helemaal op het einde de reportage om ze te confronteren met wat we ondertussen hadden gezien en gefilmd.
Deze periode is definitief achter de rug, er is geen Pater Boots of Pater Alvoet meer en Vlaamse NGO zijn vervangen door Amerikaanse, Engelse, Duitse en zelfs Nederlandse. België speelt geen leidende rol meer in de regio en diplomatieke relaties met Rwanda zijn af en toe wankel. Als ik de berichtgeving over Rwanda van de laatste weken bekijk, dan heb ik de indruk dat onze specialisten hopeloos achter de feiten lopen.
Soms lijkt het alsof het Rwandese volk zoals vroeger zich moet plooien naar de wensen van die specialisten, NGO’s en van de Witte Paters, want die weten natuurlijk als geen ander wat goed is voor het land. Neen, die tijden zijn gelukkig al lang voorbij, België is één van zo de vele landen die Rwanda mogen helpen en daarvoor zijn we zeer dankbaar en dat is alles en niets meer.
Wat zou Rwanda eigenlijk moeten doen om de heren van de Vlaamse Media te behagen? Moet Rwanda misschien alle genocidairs onvoorwaardelijk uit alle gevangenissen vrijlaten? Ook die nog steeds in Kongo en in Europa zijn en die het goede moment afwachten om terug de macht te grijpen? Als ik sommige specialisten moet geloven, zou Rwanda er beter aan doet het ethnicisme te herstellen want dat zou de enige garantie zijn op vrede en stabiliteit? Wat een redenering, denken die heren nu echt dat ze het huidige regime tot zulke toegevingen zouden kunnen dwingen? Wat een misrekening.
Hoewel ik 30 jaar ononderbroken in de Vlaamse media heb gewerkt durf ik me zelf niet uitroepen tot België-kenner, waar halen deze zogenaamde Rwanda-kenners dan wel het lef vandaan om zichzelf zo op te blazen ? Hoewel ik uit geschiedenisboeken goed weet dat België aan de oorsprong van het ethnicisme in Rwanda ligt, durf ik ook niet suggereren dat België met het zelfde ethnicisme aan het worstelen is (wie een put graaft voor een ander valt vroeg of laat er zelf in). Dit mag ik natuurlijk niet wensen want België is ook mijn vaderland.
Wat ik zeker mag zeggen is dat de Vlaamse Media en hun Afrika-specialisten, niets meer van Rwanda begrijpen. Vlaamse Afrika specialisten vissen nog steeds in dezelfde vijver als mijn tijd, ze zien niet dat de vijver al lang is opgedroogd. Rwanda is na de genocide op de Tutsis drastisch veranderd, en toch ik zie steeds dezelfde personen in de media opduiken als vroeger. Sommigen onder hen mogen zelfs het land niet meer in en zijn jaren niet meer in Rwanda geweest, anderen zijn zoals ik zelf, al lang uit het vak. Tegen beter weten in blijven ze angstvallig zich vastklampen aan allerlei achterhaalde stellingen over Afrika, alsof alle problemen via ethniën kunnen worden uitgelegd. Politici als Willy Claes worden te pas en te onpas opgevoerd terwijl mijnheer Claes door verschillende buitenlandse journalisten als een revisionist wordt beschouwd. Het Rwanda van vandaag zit in een nieuwe dynamiek waar geen plaats meer is voor dit soort van Afrika-specialisten.
Het Rwandese volk wil een zo volledig mogelijke onafhankelijkheid verwerven tegenover de ex kolonisator en ook de rest van de wereld. Het Rwandese volk wil zonder inmenging van wie dan ook, hun eigen leiders kiezen. Het Rwandese volk wenst niet meer te hervallen in ethnicsme. Het Rwandese volk wil met de hulp van alle mensen van goede wil het land binnen dit en 10 jaar uit de armoede halen. Het Rwandese volk verkiest nu eerlijke handel boven gebonden hulp uit het Westen. Het Rwandese volk hoeft geen les meer te krijgen in democratie en zeker niet van diegenen die aan de oorzaak liggen van het drama van 94.
Voor de Vlaamse Media en alle Afrika- kenners in Vlaanderen wil ik tenslotte een reeks van 18 positieve feiten opsommen die het resultaat zijn van 16 jaar hard werken, zelfdisipline, volharding en vastberandendheid van het Rwandese volk en zijn leiders.
1. Sinds 94 is Rwanda er in geslaagd om vrede te brengen en te behouden.
2. Rwanda is wereldrecordhouder van het aantal vrouwelijke volksvertegenwoordigsters
3. Rwanda werd vorig jaar door de Wereld Bank uitgeroepen tot het land met het beste investeringsklimaat van de wereld.
4. 92 % van de Rwandezen hebben een ziekteverzekering.
5. Rwanda is zeker het properste land van het continent.
6. Rwanda is het veiligste land in Afrika.
7. Rwanda heeft een van de beste GSM-netten van Afrika.
8. De levensverwachting van de Rwandezen is gestegen van 43 naar 52 jaar.
9. Vermindering van malariasterfte met 75%
10. Vermindering van kindersterfte met 70%
11. Vermindering van HIV-sterfte van 9% naar 2%
12. Berechtiging via Gacaca van 1.100.000 beschuldigden.
13. Vrijlating en integratie van 80.000 genocide gevangenen.
14. Het bouwen van 100 nieuwe gerechtsgebouwen.
15. Verhoging van de inkom per hoofd van 220 $ naar 560 $ over een periode van 7 jaar.
16. Bekabeling van heel het land met een optische kabel voor data-transport.
17. Verbinding van alle regeringsinstellingen met het Internet.
18. Vrede gesloten met Kongo D.R.C en Frankrijk.
Laatste vraagje aan de heren specialisten: is de bomaanslag van gisterenavond 11/08/2010 in een volkswijk van Kigali ook het werk van Paul Kagame om zijn overwinning te vieren? Of zouden er toch andere krachten in het spel zijn? Is het bij jullie nooit opgekomen om de echte vijanden van Rwanda in België en in Congo te ontmaskeren? Ik denk dat het voor een echte Afrika-specialist zeer gemakkelijk moet zijn.
Georges Kamanayo vanuit de zeer rustige Rwanda.
12 augustus 2010
Georges Kamanayo
Werkte jarenlang voor de VRT. Filmmaker van ‘Kazungu de Metis’ (2000) en ‘La fille du Grand Monsieur’ (2005). Producer van 'Pièces d'Identités' (Mweze Ngangura), Belgisch-Congolese productie.
Was tot voor kort voorzitter van de Stedelijke Overlegraad voor het beleid ten aanzien van etnisch culturele minderheden in Antwerpen. Woont nu al enkele jaren in Rwanda.
