LAYLA FOURIE

LAYLA FOURIE
Toen in 1994 in Zuid-Afrika een einde kwam aan bijna vijftig jaar Apartheid, kon men vermoeden dat de wonden nog eens vijftig jaar nodig zouden hebben om te helen. Layla Fourie, de spilfiguur van de gelijknamig film, draagt de littekens van die verdrukking met zich mee in haar melancholische blik. Hoewel regisseuse Pias Marais de letterlijke verwijzingen uit de weg gaat, sluimert de etnische spanning in “Layla Fourie”. Paranoia beheerst de personages, die op zoek gaan naar een nieuwe identiteit in een maatschappij waarin de machtsverhouding voor altijd verschoven zijn. Huizen zijn versterkte burchten, maar echt veilig is men nooit. Toch is “Layla Fourie” eerst en vooral een verhaal over leugens en een zoektocht naar verlossing. Vanaf de openingsscène, waarin Layla een polygraaftest aflegt tijdens een sollicitatiegesprek, is deze thriller gedrenkt in een unheimliche sfeer. Wanneer Layla op een avond een tragisch ongeluk veroorzaakt, word ze gedwongen onmogelijke keuzes te maken. In een noir-achtige regie tekent Marais vervolgens een schaduwland van bedrog en achterdocht. Terwijl de tragische Layla recht op haar ondergang lijkt af te stevenen, weet de suspense de kijker tot op het einde op het puntje van zijn stoel te houden.